Familietrauma neutraliseren

Een mooi concert op een bijzondere plek en familietrauma neutraliseren.

Zojuist kon ik 2 kaartjes bemachtigen voor het concert van de Edwin Evers band in het Bostheater in Ommen op 10 september.
Voor mij heel bijzonder en ik deel het graag met jullie.
 
Het bostheater ligt in het bos van de Bethemerberg, direct naast het gelijknamige vakantiepark.
Dit park was in de tweede Wereldoorlog kamp Erica, een concentratiekamp waar een broer van mijn vader, Derk, die in het verzet zat, door de Duitsers is doodgeschoten.
Na de oorlog werd dit kamp een vakantiepark met huisjes en in één van die huisjes gingen mijn ouders na hun huwelijk wonen. Hun trouwdatum was 10 september en het huisje heette Jasmijn.
Ik heb het mijn ouders niet gevraagd maar ik ga ervan uit dat ik op die plek ben ontstaan. Voor mijn geboorte zijn ze verhuisd naar een bovenwoning op letterlijk maar een paar kilometer afstand. Daar ben ik geboren en heb er tot kort voordat ik naar school ging gewoond. Allemaal onder de rook van de Besthemerberg.
 
Het feit dat een broer doodgeschoten wordt in de oorlog is op zich al een behoorlijk familietrauma.
Het was extra beladen doordat mijn oma Duitse was en met mijn Nederlandse opa samen in Nederland kwam wonen en daar een gezin stichtte.
Mijn moeder vertelde me eens dat oma nooit op bezoek heeft willen komen in dat huisje waar zij na hun huwelijk woonden. Ze begreep dat niet en ik begreep niet dat zij dat niet begreep. Hoe onmogelijk moet het voor mijn oma zijn geweest om naar de plek te gaan waar haar zoon doodgeschoten was door haar eigen oorspronkelijke landgenoten?
Natuurlijk wilde ze daar niet naartoe!
 
Ik heb het grootste deel van mijn leven in Ommen gewoond en wandelde en fietste veel in dat stukje bos, vaak in mijn eentje. Als ik het verharde pad van de weg, door het bos, naar het kamp toe liep, kreeg ik aan het eind van het pad een gevoel van berusting.
Had mijn oom dat misschien gevoeld toen hij naar het kamp gebracht werd?
 
Ik heb me altijd verbonden gevoeld met mijn oma. Ik herinner me dat ik haar voor het laatst zag voordat ze overleed. Ik was nog geen drie jaar oud en ze lag in het ziekenhuis. Ik mocht een glaasje water halen voor haar bij de kraan, zo’n zwenkende ziekenhuiskraan.
Ik lijk op haar en na haar overlijden wilde ik een kaartje naar de hemel sturen maar dat kon natuurlijk niet.
Mijn tante Jenny vertelde me over hoe lief ze was en hoe krachtig ze in haar eentje een groot gezin met kleine kinderen heeft opgevoed nadat opa overleed toen hij nog geen 40 was.
Oma had in de oorlog niet alleen angst om die bewuste zoon Derk, maar ook om mijn vader. Die zat in het leger en was een tijd kwijt in de oorlog. Ze wisten wel dat hij betrokken was bij de slag om Arnhem maar niet of hij nog leefde.
Totdat hij levend en wel op zijn motor thuis kwam.
 
Een concert van de Edwin Evers Band, waar wij heel erg van houden, is een unieke gelegenheid om dat familietrauma, dat zo lang heeft vastgezeten, los te maken en te neutraliseren.
In mijn werk doe ik dat met visualisaties en met andere klanken, die van klankschalen en gongen.
Maar Edwin Evers met zijn band, op die plek, op die datum, die uit Hardenberg komt waar ik op school zat….. dat is toch bijzonder?

Deel deze blog

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Veneweg 103 B
7946 LH  Wanneperveen
tel. 06-81602606
info@www.karah.nl
www.karah.nl


Ons privacybeleid:
Klik hier om te bekijken

Hannette Webbink

Als oprichter van Karah, centrum voor training, coaching en healing, werk ik , Hannette Webbink, vanuit fijngevoelige bewustzijnslagen, een goed ontwikkeld intuïtief vermogen en heldere gaven.

Ik ben een specialist op het gebied van hoogsensitiviteit en werk op een liefdevolle en doeltreffende manier. Lees meer…

Scroll naar top

DOWNLOAD JE EIGEN eBook

Voordat je weggaat

Schrijf je in voor mijn Nieuwsbrief

Zo blijf je op de hoogte van alle trainingen en workshops